گزارش گردهمایی حامیان مادران پارک لاله اسلو شنبه ۱۹-۰۲-۲۰۱۱

این گردهمایی در اعتراض با کشته شدن محمد مختاری و صانع ژاله و دستگیری و مجروح شدن تعدادی از هموطنان عزیز مان در ۲۵ بهمن برگزار شد


حامیان مادران پارک لاله اسلو

صدای اعتراض مردم ، 25 بهمن

امروز مردم حال و هوایی دیگر داشتند، زیرا علیرغم سرکوب های بسیار جنبش اخیر مردم در سال 88 و تهدیدهای همه روزه نیروهای نظامی و قضایی و امنیتی، مردم از یک طرف به واسطه تمامی جنایت ها و تبعیض ها و بی عدالتی ها و محدودیت های جمهوری اسلامی و از طرف دیگر به واسطه اوج گیری مبارزات مردم دیگر کشورها و پیروزی تونس و مصر، جانی تازه در دل شان زنده شده بود و آرزوهایشان را دست یافتنی تر می دیدند.

امروز در خیابان آزادی نیروهای امنیتی فراوانی را به چشم می دیدی، البته مانند سال قبل با لباس های متفاوت نبودند و فقط لباس های سبزتیره با کلاه خود و باتوم و تفنگ هایی که رنگ می پاشیدند و گاز اشک آور بودند. لباس شخصی هم بسیار زیاد بود. به نظر می رسید که خیلی در میان مردم نبودند و پشت نیروهای امنیتی گارد گرفته و می دویدند و به مردم حمله می کردند. گاز اشک آور زیادی زدند و با اسحله های رنگ پاش نیز به مردم حمله کردند تا بتوانند آنها را شناسایی کنند. با باتوم و سنگ به مردم حمله می کردند و مردم هم به آنها حمله می کردند. من اسلحه ای دست نیروهای امنیتی ندیدم و احتمالا برخی از آنها و یا لباس شخصی ها اسلحه کمری داشتند. روحیه نیروهای امنیتی اصلا خوب نبود و بسیار هراسان به نظر می رسیدند. این یورش ها و مقاومت مردم، آنها را کلافه کرده بود و نمی دانستند چه کنند، یکی از آنها به دیگران گفت: بایستی روحیه خودمان را حفظ کنیم و شروع به شعار دادن کردند " روحیه عالیه" در حالیکه معلوم بود که از روحیه خوبی برخوردار نیستند. در مقابل مردم خیلی شجاعانه در مقابل نیروهای امنیتی می ایستادند. مردم پس از یورش فرار می کردند و دوباره جمع می شدند و شعار می دادند. شعارها عمدتاً موارد زیر بود:

مرگ بر دیکتاتور؛ نترسیم، نترسیم، ما همه با هم هستیم؛

فقط چند بار "الله اکبر" و "یاحسین میرحسین"؛

مصری، تونسی، ایرانی - اتحاد، مبارزه، پیروزی؛

دیکتاتوری نابود است ،آزادی در راه است؛

و از همه بیشتر با صدای بلند، دست ها را بلند می کردند و کف می زدند: مبارک، بن علی، نوبت سیدعلی.

گزارش گردهمایی حامیان مادران پارک لاله -اسلو شنبه ۱۲ فوریه ۲۰۱۱

مادران پارك لاله، مادران جانباختگان سي و يك سال گذشته هستند كه هرگز از خون فرزندانشان نخواهند گذشت و
خواهان محاكمه آمران و عاملان اعدام هاي فردي و دسته جمعي، كشتارهاي قومي و ديني، زندان، شكنجه، تجاوز،
ترور، شبيخون به منازل، به خاك و خون كشيدن خوابگاه ها و ... از دهه شصت تا كنون هستند.
مادران پارک لاله، خواهان آزادی بی قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی می باشند.
مادران پارك لاله، اعدام را يك قتل سازمان يافته مي دانند و مخالف هرگونه قتلي با هر شكل و هر نامي از جمله
سنگسار و قصاص مي باشند و خواهان لغو قانون مجازات اعدام هستند.
مادران پارك لاله، كه خود قرباني خشونت و تبعيض عليه زنان بوده و هستند از تمامي فعاليت هاي مخالف خشونت
و برابري خواهانه حمايت مي كنند و بر همه زنان و مردان آزاده درود مي فرستند."


 حامیان مادران پارک لاله -اسلو

احضار تلفنی بیش از 15 تن از مادران پارک لاله

نا به اخبار رسیده به وب سایت مادران پارک لاله ایران و اذعان منابع موثق، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی از صبح ديروز دوشنبه ١٨ بهمن، بیش از 15 نفر از مادران پارک لاله ایران را برای ادای پاره ای توضیحات به دفتر پیگیری این وزارت احضار کرد. براي احضار شدگان قرارهايي در ساعت هاي متفاوت در نظر گرفته شده است. اين منبع خبری همچنين از احضارشدگان نامی نبرده است .مادران پارک لاله ایران با توجه به سابقه احضارهای تلفنی و بازداشت های غیرقانونی پس از آن در روندهای غیرعادلانه، برخوردهای گسترده این چنینی را مصداق ایجاد و رعب و وحشت دانسته و نگرانی خود را از این موضوع اعلام می دارند .

لازم به ذکر است تا کنون بیش از 100 نفر از مادران پارک لاله و حامیان آن ها در ايران توسط نهادهای متفاوت امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی دستگیرشده و اكنون با قید وثیقه آزادند و پرونده های باز دارند. حکیمه شکری از حامیان مادران پارک لاله ایران هم اکنون در زندان اوین و در شرایط نا مناسب و ممنوع الملاقات می باشد. مادران پارک لاله ایران قبلا نگرانی خود را از این موضوع اعلام کرده اند.

حکیمه شکری روز 14 آذرماه به همراه چند تن دیگر از مادران پارک لاله برای بزرگداشت سالروز تولد امیرارشد تاجمیر، یکی از شهدای عاشورای 88، به بهشت زهرا رفته و پس از پایان مراسم درحالی که قصد ترک کردن بهشت زهرا را داشتند دستگیر می شوند. بقیه مادران همان شب آزاد شده ولی ندا مستقیمی و حکیمه شکری به اوین منتقل می شوند. اتهام آنها جاسوسی و اقدام علیه امنیت نظام بوده است! در صورتی که تنها کاری که می کردند دلجویی از مادرانی بوده که فرزندانشان را از دست داده بودند. ندا مستقیمی چندی قبل به قید وثیقه آزاد شده است.

احضار گسترده مادران پارک لاله و حامیان را مصداق خشونت و ایجاد رعب و وحشت دانسته و محکوم می کنیم.

گزارش گردهمایی حامیان مادران پارک لاله اسلو شنبه ۵ فوریه ۲۰۱۱

گزارش گردهمایی حامیان مادران پارک لاله اسلو  : شنبه ۵ فوریه۱۱ ۲۰ -در اعتراض به قتل های روزانه در ایران

 گردهمایی هفتگی حامیان مادران پارک اسلو در اعتراض به قتل های روزانه در ایران و برای آزادی همه زندانیان سیاسی - عقیدتی و برای رسیدگی به داد خواهی مادران عزادار پارک لاله برای محاکمه همه آمران و عاملان جنایات ۳۲ سال گذشته ، دست در دست یکدیگر به خیابان آمدیم و برای اعلام همبستگی خود با مادران تونسی و مصری، نامه مادران پارک لاله و حامیان آنان را در سراسر دنیا به مادران تونسی
و مصری، به گوش همه انسان های آزادیخواه رساندیم :

 حامیان مادران پارک لاله اسلو

نامه مادران پارک لاله به مادران تونس و مصر

بیایید در کنار فرزندان مان بایستیم که پیروزی از آن ماست!

این روزها به هرکجا می نگری، خوشه خشمی را می بینی که شعله ور شده است و می رود که تخت و سیطره اربابان و صاحبان قدرت و چپاولگران را به کام خود بکشد، این روزها چشم های نگران مادری راه خانه را می پاید، یا هراسان و سرگردان خیابان های قیام را می کاود تا فرزند خویش را در آغوش گرفته و چه نیکوست شادمانی پیروزی ، وقتی پابه پای فرزندش بر سنگفرش کوچه و خیابان پایکوبی کند. ولی سخت دردناک است اگر چنین نباشد و آن چشم های سرگردان، چون ما "مادران عزادار ایران" در جست و جویی بی پایان ،سو از دست داده باشد، یا جنازه فرزندی دیده باشد و یا گریان و مبهوت، با بغضی که راه گلو را تا انتهای جهان خواهد بست، بر راه مانده باشد.

ماداران گرامی تونس!
مراتب همدردی و اندوه عمیق و عشق بی پایان ما را پذیرا باشید و بدانید وقتی "محمد بوعزیزی" از رنج جهان خود را به کام آتش کشید، درد و اندوه تمامی جهانیان بر ما گسیل شد، زیرا می دانستیم شعله های سوزنده وی نه شعله های روشن شده با دست خویش، بل شعله هایی بود که از بیست و چند سال پیش به دنبال پیروی از سیاست های جهانی" خود ارباب خواندگان" افروخته شده بود و محمد با به آتش کشیدن خودش، دنیایی را روشن کرد.

محمد به دنبال کار و نان بود و تنها نان آور خانه، همچنان که در ایران نیز، نان آوران خانه هر روز به آتش ظلم وجور کشیده و کشته می شوند و چشم های مادران و کودکان به ره خیره می ماند. اکنون شادکامی پیروزی، اگرچه کام‌تان را شیرین کرد، اما نیک می دانیم که تلخی از دست دادن فرزند، چه سخت و توان فرساست. محمد و دیگر عزیزان از دست رفته بازگشتی ندارند، ولی چه زیبا رفتنی ست وقتی که رهایی دیگران را
چون مژده ای شیرین با خود همراه دارد. مژده شیرینی که نباید به تجربه تلخ کامی دیگری انجامد.

مادران گرامی در مصر و تونس!
فرایتان می خوانیم تا در یک همبستگی مادرانه عمیق و جهانی، دردهای مشترک را فریاد زده و دامان مهرمادری را برای ساختن جهانی دیگرگون بگسترانیم که تنها مادری و مهر اوست که می تواند نگهبان دوستی و مهر در جهان باشد. بیایید مادران تمام فرزندان جهان باشیم و صلح و آرامش و آزادی را نوید دهیم.

ما مادران عزادار ایران (مادران پارک لاله) امید داریم، روزی فرا رسد که در کشور ما نیز شادکامی پیروزی، درد جانکاه از دست دادن فرزند را دمی فرو کاهد و فضایی فراهم گردد تا با آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی و لغو شکنجه و اعدام و سنگسار و محاکمه کلیه آمران و عاملان جنایت های سی و دو سال گذشته در دادگاه های مردمی، اسرار مگو از رمزخانه های پنهان، به در آید تا ما نیز بتوانیم به آسودگی در کنار دیگر فرزندانمان، پاک و سالم وبی خطر، آزادانه زندگی کنیم

به امید آزادی و عدالت برای تمامی ستمدیدگان جهان

دهم بهمن 1389

 مادران عزادار ايران(مادران پارک لاله)
حامیان مادران پارک لاله ایران-اسلو

حامیان مادران پارک لاله ایران -ایتالیا

حامیان مادران پارک لاله ایران-دورتموند

حامیان مادران پارک لاله ایران-فرانکفورت

حامیان مادران پارک لاله ایران-کلن

حامیان مادران پارک لاله ایران-لندن

حامیان مادران پارک لاله-لوس آنجلس - ولی

حامیان مادران پارک لاله-وین

حامیان مادران پارک لاله ایران-هامبورگ

------------------------------

إلى أمهات مصر الحزينات:

      دعونا نقف مع أولادنا، فالنصر لنا!

في هذه الأيام، نحن نتابع بفارغ الصبر أخبار إنتفاضة أمّتنا في وجه الدكتاتورية، وندرك أن أمهات مصر قلقة على أبنائها، الذين يطالبون بحريتهم في شوارع البلاد. كم جليلة هي فرحة الأم عندما ترى من تحب على قيد الحياة ويحتفل بالنصر العظيم! ومع ذلك، نحن نتفهم الألام الكبيرة ومعاناة هؤلاء الأمهات، الذين كأمهات بلدنا إيران الحزينات، وبعد البحث المرير، يرون أحبائهم قتلوا وقضوا.

أمهات مصر العزيزات :
 تفضلوا بقبول خالص تعازينا. نحن نتفهم ونشعر بحزنكم الكبير على أحبائكم، وندعو إلى التضامن المتبادل بين أمهات إيران ومصر الحزينات، على أمل أن يوما ما، جميع دول العالم وشبابها يحتضنون السلام والحرية واللإزدهار.
 
نحن، أمهات إيران الحزينات، نأمل أن يتبنّى بلدنا نصر حركة حقوقه المدنية عن طريق الإفراج عن جميع السجناء السياسيين، وإلغاء التعذيب والإعدام والرجم، وكذلك عن طريق تشكيل المحاكم الوطنية للمسؤولين عن القتل الجماعي وقمع حقوق الشعب اللإيراني.
 

نتمنى الديمقراطية والسلام لجميع دول العالم،
أمهات إيران الحزينات (أمهات بارك لاله)

31يناير 2011

-------------------------

 

Message Of Solidarity From Iran’s Mourning Mothers To The Tunisian And Egyptian Mothers Who Lost Children During The Recent Popular Uprising.

Please accept our sympathy and deep condolences for the loss of your loved ones.

We felt immense grief upon hearing the news of the loss of life such as that of Mohammad Buazizi, who demanded nothing more than freedom and a better standard of living, just like our young people did in Iran.

Although your voices have been heard and your nations are feeling victorious, we know you are grieving the the loss of your children.  Children, who have gone to never return. Yet, their departure brings the sweet aroma of freedom for others.

 We call upon you to join our solidarity movement, thus shouting out our pain and grief in a louder voice together and spread our motherly love for a better world. This motherly love is the only love that can be the guardian of friendship and peace in the world. Let us all be the mothers of every child in this world and insist on peace and freedom.

We, the Mourning Mothers of Iran (Mothers of Laleh Park) wish for the day that freedom will lessen our grief for the loss of our children. We hope that one day all political and conscience prisoners will be freed, torture and capital punishment will be abolished, and those responsible for carrying out these atrocities in all our countries be brought to justice. This way, the secrets of human abuse will come out and then we can concentrate, without any fear, on building the future of our remaining children.

1 February 2011 

Mourning Mothers of Iran (Mothers of Laleh Park)

Supporters of Mourning Mothers or Iran - Dortmund, Frankfurt, Hamburg, Italy, Koln, LA-Valley, London, Oslo,  Vienna. 

 

--------------------------------

 

وثیقه 600 میلیونی برای حکیمه شکری

براساس اظهارات خانواده، بنا به دعوت قاضي محترم شعبه 2 دادستاني شهر ري جهت پيگيري كار حكيمه، خانواده به دادستاني مراجعه كردند. متاسفانه قاضي محترم وثيقه 100 ميليون توماني خانم شكري جهت آزادي ايشان را نپذيرفتند و عليرغم اعلام قبلي كه گفته بودند مبلغ وثيقه 400 ميليون تومان است و اين اميد را هم به خانواده دادند كه بگذاريد دوماه بگذرد شايد يك كاري برايتان كرديم، گفتند بايد 600 ميليون تومان وثيقه بگذاريد! و در جواب خانواده كه گفته بودند ما همه ي وثيقه اي كه مي توانيم بگذاريم همين 100 ميليون تومان است گفتند اين مشكل شماست و حل كردن آن به ما مربوط نيست.

به راستي هم به آنها مربوط نيست و گويا روی سردر آنجا به اشتباه نوشته شده است دادستاني و ایشان دادستان مردم ايران نيستند، ایشان فقط دادستان حكومتند و وظيفه شان در آوردن داد مردم است.

حكيمه 14 آذرماه به شكلي رذيلانه دستگير شد، زيرا با وجود دوندگي هاي خانواده مسئولين پاسخ درستي نمي دادند و خانواده حكيمه در بي خبري مطلق از وضعيت سلامت و مكان نگهداري او بسر مي بردند و تازه پس از 15 روز مشخص شد كه او در بند 209 اوين و در انفرادي زير شديدترين فشارها براي اعتراف عليه خود و جمع مادران پارك لاله است.

حكيمه نيز همچون ديگر زندانيان سياسي به ناحق اينگونه گرفتار شده است. خوب است بدانيم كه زندانيان به ناحق گرفتار شده از گروه خبرنگار، وكيل، دانشجو، مبلغين مذهبي و ... كه ما اخبارشان را در خبرهاي روزانه مان داريم تنها 2% از زندانيان بي گناه اين مملكت را تشكيل مي دهند. اگر سري به زندانها بزنيم به روشني مشخص مي شود كه زندانيان گمنامي كه كسي نيست از آنها دفاع كند بسيار زياد است چرا كه آنهايي كه بايد از اين زندانيان سخن بگويند و يا دفاع كنند خود در زندان گرفتارند. حكيمه شكري هم يكي از زندانيان به نسبت گمنام است كه دلسوز و مدافع مردم اين مرز و بوم است.

حكيمه طبع آگاهگرانه دارد و همه حال حتي در سكوت و يا اسارت آن نقش را اجرا مي كند. او كسي بود كه در جمع خانواده و دوستان هميشه وظيفه آگاه سازي اطرافيان را ادا مي كرد. حال كه اينگونه به ناحق گرفتارش كردند بيگناهي او همه ي اقوام و آشنايان را از دروغ گويي بزرگ آقايان مطلع ساخته كه در سازمان ملل طرح مي كردند كه ما در ايران زنداني سياسي نداريم.

در صحبتي كه با بستگان حكيمه بعمل آمده حكيمه در ذهن آنها يك مدافع ساده و بي پيلايش انسانها و خصوصا زنان بوده ولي اكنون به يك قهرمان تبديل شده است.

 

نزديك به دوماه از بازداشت حكيمه شكري يكي از مادران پارك لاله مي گذرد و هنوز پاسخ درستي به خانواده او در مورد اتهامات وارده و مبلغ وثيقه مورد نظر داده نشده است.