صفحات

دیباچه

مادران پارک لاله/اسلو(حامیان مادران عزادار ایران/اسلو)در تاریخ سوم بهمن 1388 در اسلو برای حمایت و همراهی با مادران ایرانی شکل گرفت و تا امروز با همه ی فراز و فرودهای خود و تا روز تحقق خواست مادران پارک لاله در ایران ادامه خواهد یافت
گرد همایی حامیان مادران پارک لاله/اسلو در اعتراض به وضعیت اسفبار زندانها و اعمال شکنجه های سبعانه زندانیان سیاسی در حکومت جمهوری اسلامی هشدار تکرار فاجعه کهریزک در زندان قرچک


شنبه ۱۴ می ۲۰۱۱ از ساعت ۱۵ الا ۱۶ در اکربریگه

به احکام سنگین مادران ایران اعتراض

مردم آزاده و شريف ايران؛
مادران و خانواده هاى داغدار؛
سازمان ها و نهادهاى حقوق بشرى ايران و جهان!
و تمام كسانى كه در هر نقطه جهان براى حقوق انسانى تلاش مى كنيد و نگران ايد!

جنبش آزادی خواهی مردم ایران از صدسال پیش و یا پیشتر از آن شروع شد. این جنبش با پایداری و جان فشانی های مردم در سال 57 به بار نشست و توانست حکومت پادشاهی را به زیر کشد، ولی دیری نپایید که حاکمان جدید، سرکوب و کشتار را آغاز کردند، عده ای را از زندگی اجتماعی محروم ساختند، انسان های بیشماری را از ما گرفتند و مادران بسیاری را داغدار کردند.

جنبش اعتراضی مردم ایران در طی این سال ها به اشکال مختلف به حرکت خود ادامه داد، ولی باز هم با سرکوب شدید دستگاه قضایی و امنیتی مواجه و بخشی از وجودش پاره پاره شد و چون بغضی در گلو ماند. این بغض فروخورده، جوانه هایی را در خود پروراند که رویای آزادگی در سر داشتند و برای رسیدن به آن مرارت های بسیاری را تحمل کردند .

سال 88، بخشی از این جنبش، انتخابات به تاراج رفته را غنیمتی شمرد تا شاید این بار با خواستی بسیار ساده یعنی "رای من کو" بتواند به کمترین حقوق پایمال شده خود دست یابد که این بار هم پاسخی جز شکنجه و گلوله و کشتار در زندانها و خیابانها دریافت نکرد و رژیم دوباره مادران بسیاری را به انتظار در برابر زندانها کشاند یا در راهروهای نهادهای قضایی و امنیتی سرگردان و تعداد زیادی از مادران و خانواده ها را نیز عزادار و فریاد دادخواهی مادران را بلند کرد.

جنبش مردمی این بار هم کمر راست کرد و در تداوم و پویایی خود با خواستی پایه ای تر" خواست زندگی انسانی بدون تبعیض" پا به میدان گذاشت.

مادران داغدار و خانواده هاى مجروحين و زندانيان سياسى در اعتراض به تمامى جنايت ها و همچنين براى دادخواهى از فرزندان دلبند خود سياه پوشيدند و در يك حركت نمادين، هر شنبه بعدازظهر در ميدان آب نماى پارك لاله و سه پارك ديگر گردهم آمدند و با در دست گرفتن عكس فرزندان خود، شمع روشن كردند و صداى اعتراض شان را به گوش مردم سراسر دنيا رساندند و اعلام كردند كه تا رسيدن به خواسته هاى شان از مبارزه ندست نخواهند كشيد.

از آن زمان اين حركت اعتراضى به اشكال مختلف ادامه دارد و مادران و حاميان هم چنان بر سه خواسته خود پاى مى فشارند:

۱- آزادى فورى و بى قيد و شرط كليه زندانيان سياسى- عقيدتى
۲- لغو كليه اشكال مجازات اعدام و كشتار در زندان و خارج از زندان
۳- محاكمه و مجازات آمرين و عاملين جنايات سى و دو سال گذشته و اخير ايران

وحشت از تداوم اين حركت باعث شد كه حكومت به اشكال مختلف، مادران و حاميان و خانواده هاى مجروحين را تحت فشارهاى شديد قرار دهد. اين فشارها از عدم تحويل اجساد جان باختگان به خانواده ها، جلوگيرى از برگزارى مراسم، جلوگيرى از معالجه زندانيان، دستگيرى مادران و خانواده ها، تهديد و ارعاب، محروميت از حقوق شهروندى و ديگر اشكال سلب حقوق انسانى مادران و حاميان بوده است، كه مى توان براى بيان اين حقايق كتاب ها نوشت.

اكنون به برخى از مواردى كه در طى اين مدت رخ داده است، اشاره مى شود:

۱- آزار و اذيت مادران داغدار و حاميان از طريق ايجاد مزاحمت و دستگيرى بى مورد و غيرقانونى طى چندين نوبت، كه نزديك به ۱۰۰ نفر از مادران و حاميان را دستگير و هر كدام را چندين روز در حبس نگاه داشتند.

۲- اهانت و ايجاد فشار و آزار و اذيت از طريق احضار هاى چندين باره به نهادهاى امنيتى و قرار دادن احضار شدگان در وضعيت استرس و فشارهاى شديد روحى و روانى

۳- آزار و اذيت مادران و حاميان از طربق برقرارى تماس هاى تلفنى تهديدآميز و اقدام به استراق سمع و شنود تلفن هايشان

۴- ايجاد كنترل هاى شديد امنيتى و اقدام به نقض حقوق شهروندى از طريق يورش به منازل حمله به خانواده ها و مادران عزادار و حاميانش در نوبت هاى مكرر

۵- قراردادن خانواده هاى مفقودين و مجروحين تحت فشارهاى شديد امنيتى و يا تلاش براى اين كه آنها را با تهديد يا تطميع، مجبور كنند كه دست از شكايت برداند تا اطلاعاتى به بيرون منتقل نشود.

۶- بارها مادران و خانواده ها را تحت فشارهاى روحى و روانى شديد قرار دادند كه چند نفر از آنها مجبور به ترك كشور شدند و امكان زندگى عادى را از آنها و خانواده هاى شان سلب كردند.

در طى اين مدت غير از دستگيرى هاى چند روزه و فشارهاى روحى روانى روزمره، تعدادى از مادران را در بازداشت هاى طولانى مدت نگاه داشتند. اين بازداشت هاى موقت حتى تا سه ماه نيز به طول انجاميد كه به اختصار به آنها اشاره مى شود:

۱- در ۵ دى سال ۸۸ (روز تاسوعا)، خانم پروانه راد در خيابان دستگير و مدت ۴۰ روز در بازداشت نگاه داشتند و با محكوم كردن وى به جزاى نقدى، او را آزاد كردند.

۲- در ۱۸ بهمن سال ۸۸، به منزل خانم ام البنين ابراهيمى حمله كردند و ايشان را دستگير و نزديك به ۴۰ روز در بازداشت نگاه داشتند. وى با كفالت آزاد شد ولى هنوز پرونده اش باز است.

۳- در ۱۹ بهمن سال ۸۸، به منازل خانم ها ليلا سيف الهى، ژيلا مكوندى، فاطمه رستگارى نسب، الهام احسنى و نادر احسنى حمله كردند و آنها را دستگير و حدود ۴۰ روز در بازداشت نگاه داشتند.
همان روز به منزل خانم منصوره بهكيش نيز رفتند كه در منزل نبود و يك ماه و نيم بعد هنگام سفر به ايتاليا، از فرودگاه بازگردانده و پاسپورت وى ضبط و ممنوع الخروج مى شود و به اشكال مختلف ايشان و خانواده اش را از زندگى اجتماعى محروم مى كنند. همچنين آقاى نادر احسنى را از فروردين سال ۸۹ تا بهمن همان سال در حبس نگاه مى دارند.

۴- در ۱۷ مهر سال ۸۹، به منازل خانم ها اكرم نقابى و ژيلا مهدويان حمله كردند و آنها را كه قصد سفر داشتند، به همراه دختران شان بازداشت كردند. دختران پس از ۱۲ روز و مادران پس از دو ماه و نيم با وثيقه آزاد شدند ولى هنوز پرونده شان باز است.

۵- در ۱۴ آذر سال ۸۹، تعدادى از مادران عزادار و حاميان را در روز تولد اميرارشد تاجمير در بهشت زهرا دستگير و پس از ساعاتى آزاد كردند. همان روز خانم ها حكيمه شكرى و ندا مستقيمى و آقاى رمضانى (پدر رامين) را در بازداشت نگاه مى دارند. خانم مستقيمى بعد از يك ماه با وثيقه ۱۰۰ ميليون تومانى و خانم شكرى پس از سه ماه با وثيقه سنگين ۳۰۰ ميليون تومانى آزاد مى شوند و هنوز پرونده آنها باز است.

۶- در ۱۹ بهمن سال ۸۹، حدود ۳۵ تن از مادران و حاميان را دسته جمعى به دفتر پيگيرى وزارت اطلاعات احضار كردند و هر كدام را به صورت تك تك مورد بازجويى قرار دادند و با توهين و تهديد از آنها تعهد گرفتند و مورد اذيت و آزار قرار دادند.

۷- در ۲۳ بهمن سال ۸۹، دادگاه خانم ها سيف الهى و مكوندى و آقاى نادر احسنى تشكيل و در تاريخ ۲۰ فروردين سال ۹۰ احكام قطعى به آنها ابلاغ شد. خانم ها سيف الهى و مكوندى را حقوق بشرى ناميدند و به جرم "اقدام عليه امنيت ملى" و "تبلیغ عليه نظام" به ۴ سال زندان و آقاى نادر احسنى را به ۲ سال زندان محكوم كردند.

این احکام برای کسانی صادر شده اند که خود مادر نیستند، ولی حاضر شده اند برای همدردی، بر خواسته های مادران و خود پافشاری کنند. آنها معتقدند که کشته شدگان و مجروحین و زندانیان سیاسی، فرزندان تمامی مردم ایران هستند و هر آزادی خواهی خود را موظف می داند که به این بی عدالتی ها اعتراض کند.

ما امضاکنندگان این دادنامه با اعلام حمایت خود، از تمامی نهادهای بین المللی و همچنین از تمامی معترضین به نقض آشکار حقوق بشر در ایران، می خواهیم که با همراهی خود مانع اجرای این احکام غیرقانونی شوند.

مادران پارك لاله (عزادار) سوم ارديبهشت ۱۳۹۰
آتیلا پسیانی - آراز م. فنی - آذر میدخت - آرام حیدری فرد - آرزو آزادی- آرزو عزیزی - آرش حافظی- آرش رئيسي- آرش نصیری اقبالی- آرمان رئيسي- آزاده انصاری- آزرم نوروزی- آزیتا حاجیان- آهو خانم قربان نتاج- آیدا ابروفراخ -آیدین مرندی- آینده آزاد -ابراهيم فرخ نيا- ابراهیم .الف- ابراهیم مهربان- ابوالفاسم گلستانی- احسان کدخدایی -احمد بیگی - احمد احسنی- احمد باطبی- احمد کامفر- احمد نجاتی - اسد قرباني- اسماعیل معظمی- اصغر ایزدی - اصغر شکوری - اصغر كيان ارثي -اصغر معنوی- اقدس افتحي اکبر زینالی - اکبر عطری - اکبر قادرزاده - اکبر کریمیان - اکبر نصیر - اکرم انصاری فر- اکرم نقابی -البرز شقزی- الهام احسنی- الهام ملک پور- الهه امانی - الهه شکرایی - الهه فراهانی - امید خیرخواه - امید عبادی - امیر آرمیس - امير حسيني - امیر آرین - امیر رشیدی- امیر سرپولکی - امیر مشکینی- امیرمحسن محمدی - امیرمهدی معیری زادگان - امین مرادپور - امین مرادی - انور میرستاری - اوليا جانناري - ایران مستوفی -ایمان کاظمی مهر
بابك شكري- بابک سرافراز- باقر فاطمي - بانو صابری - بايز افروزي - بنفشه جمالی - بنیتا پاپاستاسی - بهار اعتماد - بهار شكري - بهارا بهروان - بهرام اسماعیل بیگی - بهرام بیگدلی- بهرام فرودی- بهروز رستم پور- بهروز سورن - بهروز گلشن- بهمن امینی - بهمن قاجار- بهمن نیرومند - بيژن رنجبر- بیژن پیرزاده - بيژن شكري - بیژن متقی- بیتا مغانی- بیژن جزنی - بیژن رستم پور - بیژن وثوق
پرستو مهاجر - پروين عليمرادي- پرویز مختاری- پروین جزایری - پروین قریشی - پروین ملک- پوران رضایتی - پویا عزیزی - پویا محمدی - پیران آزاد - پیمان افراشته
تارا عظیما- تراب مهرابی- ترانه آزادی - ترلان تمجیدی - تقی روزبه - توحيد كنعاني - توران ناظمی - توران همتی - تونیا کبودوند- تونیا ولی اوغلی
ثنا نصاري
جعفر بهکیش - جلال آشتیانی - جلال عزیزی- جمشید لطفی - جميله صفايي - جمیله ایرانی - جمیله حبیبی - جهانگیر هاشمی - جواد حاجبی - جواد جعفري - جواد جواهری - جواد رضایی - جواد مشکوری
حاتم اسکندرزاده- حبیب کشتکار- حسن شریعتمداری - حسن عرب زاده حجازی - حسن مکارمی - حسن نایب هاشم - حسین اقتداری
حسین بسطامی - حسین ربیعی - حسین علوی - حكيمه شكري - حمزه کریمی - حميد رضا يعقوبي - حميد روشن - حميرا معصومي - حمید ارهنجی پور - حمید خسروی- حمید نوذری- حمیده نظامی - حمیلا نیسگیللی
خدیجه مقدم - خسرو تجربه کار - خسرو خسروی- خسرو زمانی- خسرو قاسمي - خیرالله فرخی - داريوش حاجبي - داریوش اسدی- داریوش سبحانی- داریوش مجلسی - داود سجادی - دکتر داریوش احمدی
راحله حسینی- راحله مقدم - رادمان بهشتی- رامتین بهشتی- ربابه مقیمی- رحمت غلامی - رحیم رحمانی - رزا عبداللهي - رزا ممبینی - رسول هاشمی - رسول نجفی - رشید دوستگامی- رضا اغنمی- رضا بيدار- رضا جوانمردي- رضا ستاری - رضا سیاووشی- رضا عبدی - رضا محسني - رضا همیانی- رضا هیوا - رضوان مقدم- روحی شفیعی - روشنک آسترکی - روکسانا امیدیان - روناک نصیری - رویا بیژن زاده - رویا پازوکی - رویا کاشفی
زری عرفانی - زویا امین - زویا کاظمی - زهرا اميري - زهرا حسن نژاد - زهرا سيف اللهي- زهرا معصومي - زهره حسن نژاد - زهره حسینی- زهره صادقی- زهره مهدویان - زیبا امیر جلالی
ژیلا صدر - ژيلا مكوندي - ژیلا گلعنبر
ساحل سیستانی - سارا محمدرحیمی- سارکاوت بهرامی - ساره شكري - ساناز محسن پور - سایت مازنان - سپهر میرفخرایی - سپیده پورآقایی - سپیده فارسی - سپیده میرفخرایی - سحر شكري - سعید سخنور - سعید طاهری - سعیده نادری - سلماز مقدم - سمیه عزیزی - سهراب رئيسي - سهیلا جعفری - سهیلا محمدی - سوسن ابراهیمی - سوسن کریمی - سوسن مهر - سوسن یزدانی - سوسو آقا میری - سوفیا صدیق پور - سیامک امینی - سیامک انصاری - سیدکاظم علوی - سیروس ملکوتی - سیما بختیاری - سیما بهارلو - سیما سالاری - سیمین باباخانی
شاهرخ ضمایری- شاهین انزلی - شبلا محبي - شبنم سمیعی - شعله ایرانی - شقایق کمالی - شکوفه هروی - شکوه میرزادگی - شمیلا آزادی - شهاب فیضی - شهرام تهرانی - شهرام حاجی حسینی - شهرزاد آل داود- شهزاد حسینی - شهلا بهاردوست - شهلا شفيق - شهلا عبقری - شهناز بیات - شهین دوستدار - شیرین ملکی - شیوا نوجو
صادق رهنمون - صادق نقاشکار - صبا واصفی - صبری نجفی - صدف دفتری - صديقه شكري - صدیقه خضوتی - صدیقه مقدم صدیقه پاک طینت - صفا بهرام- صمد زارعي - طاهره خرمی - طیبه اصغر زاده
طلعت ابراهیمی
ظریفه نصیری
عاطفه ایرانی - عاطفه شکوهی - عالمه حسن نژاد - عباس بختیاری - عباس صحرائی - عباس مرادی - عباسعلی فتاح -عبدالعلی دستغیب- عسل اخوان - عشرت بستجانی - عفت ماهباز - علي مزاري - عليرضا ترنج - علی ابراهیمی - علی اكبر مهدی- علی تقی زاده - علی تهرانی - علی جاوید - علی دماوندی - علی رزاقی - علی عبادی - علی فروزنده - علی فولادی - علی گودرزی - علی ماهباز- عیسی حاتمی
غزل کیا- غلامحسین عسگری - غلامحسین لطفی - غلامرضا اکبرپور
فاطمه بهادر - فاطمه رضایی - فاطمه شكري - فاطمه قادری - فاطمه قنبری - فاطمه مقدم - فتانه صادقی - فرح اردلان - فرح قادرنیا - فرحناز محمدی - فردوس تاجدینی - فرزان نعیم - فرزانه راجی - فرزانه عظیمی - فرزانه محجوب - فرشته بابادی - فرشته پناهی - فرشته خوشحال - فرشته شيرازي - فرشته فراهانی - فرشته قاضی - فرشید آذرنیوش - فرناز کمالی - فرهاد طاهری - فرهاد کیوان سرایی - فرهاد میثمی -فروزان عاملی - فریبا ناجی - فريده پورعبدالله - فریبا داوودی مهاجر - فریبا علوی - فریبا فرنوش - فرید فرهان - فریده باقری - فریده غریب نواز - فریده کرملویی - فضل اله روحانی - فهیمه ملتی - فیروزه فولادی
قدرت قایم مقامی
کاظم فخاران - کاوه رضایی شیراز - کاوه کرمانشاهی - کامران نعیم - کبوتر ارشدی - کتایون عظیمی فرد - کورش سهی - کوروش صحتی - کوروش گلنام - کیارش آرین - کیارش پارسی پور - کیانوش پارسی پور- کیوان کیانی
گلی ابراهیمی - گیتی بهی - گیتی مهرعلی
ليلا سيف اللهي - لیلا اسدی - لیلا کرمی - لیلا معنوی - م زریباف - مادر هنریار- مارال ایرانی - مارال قریشی - مازيار حضرتي - مازیار دیالمه - ماهرخ ستوده- مجید بشیری - محبوبه رحمتي - محترم علی زاده - محسن نژاد - محمد برزنجه - محمد حبیب نیا - محمد رحمان زاده - محمد رضا امیری - محمد رضا عاليوند - محمد سیف اللهی - محمد مزرعه کار - محمد معظمی - محمدتوفیق اسدی - محمدرضا اسکندری - محمود اسماعیلیان - محمود رضا کرمانی - محمود صدری- مرضیه اکبر اوغلی - مریم حکمت شعار - مریم رحمانی- مریم زنوزی- مزدک نصیری - مزدک یاوری - مژگان صالحی - مژده رافت - مژگان ثروتی - مژگان رافت
مجید رنجبرپور - محرمعلی قاسم زاده - محسن نصیرزاده - محمد کیمیایی - مسعود سفری - مسعود شب افروز- مرتضا مرتضایی - مرضیه خنذان - مریم اهری - مریم حکمت شعار - مریم رحمانی - مریم کاویانی - مژگان محمدی - مسعود صدیق پور- مسعود متولی- مسی امیرزاده - مصطفی سلیمانی- معصومه قلیزاده- معصومه نورزاد آبکنار-منصوره رضایی- منصوره بهکیش- منصوره خسروشاهی- منصوره شجاعی- منیژه شکوهی تبریزی - منیژه مقدم - مهدی قریشی - مهدی کشاورز - مهدی مهدوی آزاد - مهدیه فراهانی - مهران براتی- مهران جنگلی مقدم- مهرداد آهنگر- مهرداد امینی- مهرداد عمادی- مهرداد مشایخی -مهلا افراسيابي- مهناز هدایتی - مهیار دژبانی- میترا براهیمی -میلاد ملک - مینا نساری- مینا نیک - مینو بازرگانی -مینو سلیمانی- مینو فراهانی - مینو هوله - میهن جزنی - میهن قریشی
نادر کنعانی - نادر هادی - نازی عظیما - ناهید حسینی - ناهید خیرابی - ناهید قدسی - ناهید میرحاج - نجمه راد - نجیبه اسدپور- ندا فرخ - نرگس شریف پور - نسرین ابراهیمی - نسرین علوی - نگار سیف اللهی - نوری خزین- نوری زاد- نوشین شاهرخی- نوید فاضل- نيلوفر جمشيدي- نیره توحیدی - نیره جلالی(مادر بهکیش) - نیلوفر شهنواز- نیلوفرآسمانی
هادی بختیاری - هایده تابش- هایده ترابی- هدیه مرامی - هلن نوشی- هما میرنیا - همایون فروتن- همایون مهمنش
وجیهه قاضی پناه - وحید کیان ارثی - ویدا فرهودی
یاسمین حشدری- یعقوب کاظمی

علیه زندان مخوف قرچک ورامین هم صدا شویم

علیه زندان مخوف قرچک ورامین هم صدا شویم !


فریاد دادخواهی مان را بلندتر سر دهیم ، عزیزان مان را در سوله هایی مخروبه اسیر کرده اند . کهریزک دیگری افشا شده است . داغ کشته شدگان کهریزک ، هنوز، قلب مادران را به آتش می کشد و آمران و عاملان فاجعه ی انسانی کهریزک آزادند و افشاگران کهریزک در زندان .
حکومت دیکتاتوری ، در انتقامجویی از زنان که همواره وزنه ی مهمی دراعتراض به بی عدالتی ها و نابربری ها بوده اند ، از هیچ عمل ضد بشری دریغ نکرده است .زنان از هر طبقه و طیفی در شرایط بسیار نامطلوبی در زندان ها هستند .از موجود نازنینی چون هاله سحابی، مادر صلح و قران پژوه و فخرالسادات محتشمی پور، مسلمان وفعال سیاسی اصلاح طلب تا فریبا کمال آبادی و مهوش ثابت دو مادر بهایی ، به جرم عقیده در زندان اند .
از وکیل و حقوقدان برجسته ای چون نسرین ستوده تا جوانان دانشجویی چون بهاره هدایت و مهدیه گلرو و شبنم مددزاده .از معلمی زحتمکش چون عالیه اقدام دوست تا دخترکرد جوانی چون روناک صفازاده و روناک ها و بهاره ها و مهوش های دیگردر چنگ ستمگران اسیرند .و تعداد دیگری که فقط و فقط برای همدردی با مادران عزادار ، چون لیلا سیف الهی - پزشک و ژیلامکوندی - شاعر به احکام سنگین 4ساله محکوم شده اند
همه ی عزیزان ما ، همراه با صدها زن زندانی گمنام و بی پناهی که در سوله های قرچک ورامین در بندند ، جان شان در خطر است .
این تهدید را تبدیل به فرصت کنیم و جان همه ی عزیزانی که در سوله ها و مرغدانی های مخروبه ی قرچک ورامین اسیرند را نجات دهیم .
زندان قرچک ورامین ، کهریزک دوم و کهریزک های دیگر باید بسته شود .
از مردم آزدیخواه ایران و جهان و شخصیت ها و نهاد های حقوق بشری دنیا، بخواهیم با ما همراه و هم صدا شوند و حکومت ایران را موظف به رعایت حقوق زندانیان کنند .
خدیجه مقدم

گردهمایی حامیان مادران پارک لاله -اسلو شنبه ۷ می ۲۰۱۱






گردهمایی حامیان مادران پارک لاله -اسلو در بزرگداشت روز معلم

و دریاد بود فرزاد کمانگر، شیرین علم‌هولی، وکیلی، حیدریان و اسلامیان

حق زندگی، حق هر متولد شده از رحم مادر است !!!!

۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ یک سال از جنایت هولناک رژیم اسلامی ایران می گذرد، که پنج نفر از عزیزان این خاک و بوم ،
فرزاد کمانگر، شیرین علم‌هولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و مهدی اسلامیان را به اتهامات واهی به قتل رساند .


حامیان مادران پارک لاله -اسلو 

کنفرانس مطبوعاتی

روز 03.05.2011 در فرانکفورت کنفرانس مطبوعاتی از طرف سازمان عفو بین الملل در رابطه با نقض حقوق بشر در ایران برگزار شد. یکی از موضوعات این کنفرانس ،مادران پارک لاله و شرایط زنان در ایران بود.در این کنفرانس خانم خدیجه مقدم در مورد تاریخچه تشکیل مادران پارک لاله و خواسته های آنان و همینطور اذیت وآزار ، دستگیری و احکام سنگین آنها و همانطور شرایط دیگر زندانیان زن در ایران بود. خانم مقدم در این سخنرانی گفتند که ما مادران تا رسید به خواسته هامان از پا نخواهیم نشست و همواره برای رساندن صدای به گوش جهانیان مادران ایران در همه جا کوشا خواهیم بود. ما حامیان مادران پارک لاله /فرانکفورت با کمال افتخار در این کنفرانس کنار خانم مقدم و دیگر سخنرانان محترم بودیم و همینطور در برنامه ریزی و برگزاری این برنامه نقش فعال داشتیم و از اینکه توانستیم بار دیگر صدای مادران را به گوش امنستی و دیگران برسانیم بسیار خوشحالیم.موضوعات دیگر این کنفرانس نقض حقوق کردها ، بهاییها و دراویش در ایران بود و همینطور در مورد مجازان اعدام در ایران. در سالن برگزاری این کنفرانس پرچم مادران پارک لاله و همینطور عکسهای زیادی از عزیزان دربند نصب شده بود.
به امید آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی


 

مدافعان سرسخت زندگی و آزادی

من به تنگ آمده از اين همه بي مهري و فرياد زدم
تو كه شمشير كشيدي ز چه اينگونه به تنگ آمده اي ؟!
حكم دوستانمان ژيلا كرم زاده و ليلا سيف الهي توسط قاضي مقيسه اعلام شد، 4 سال زندان تعزيري.
در قسمتي از حكم آورده شده دوستانمان عليه امنيت ملي فعاليت كردند و در قسمتي ديگر آمده است آنان درحالي كه شمع در دست داشتند در پارك راه مي رفتند!
به اين ترتيب دوستانمان با راه رفتن در پارك درحالي كه شمع در دست داشتند امنيت ملي را به خطر انداختند. مسئولين امنيتي و قضايي شمع در دست راه رفتن در پارك را اقدام عليه امنيت ملي اعلام مي كنند و چنين بي تاب مي شوند كه در كمال آسايش و امنيت قدم زدن و عربده كشيدن عناصر به اصطلاح خودسر كه به انواع سلاح هاي گرم و سرد مجهز بوده و هستند و حداقل طي روزهاي بعد ار انتخابات تاكنون صدها نفر را كشته و زخمي كردند لحظه اي آنها را نگران نكرده تا به فكر ممانعت از فعاليت آنها و يا مجازاتشان باشند.
آقايان امنيت ملي يك كشور، امنيت ملت آن كشور تعريف مي شود و امنيت ملت ما با حضور مادران و زنان در پارك درحالي كه شمع در دست دارند نه تنها تهديد نمي شود بلكه مادران عزادار با مطرح كردن درخواستهاي خود مبني بر معرفي و محاكمه عاملين و آمرين كشتار زنان و مردان اين سرزمين و آزادي زندانيان عقيدتي و سياسي،‌ دقيقا خواستار امنيت براي ملت خود هستند تا در ازاي پرسش از راي و حق خود و بيان آرا و عقايدشان جان يا آزاديشان به خطر نيفتد. به عبارت ساده تر آنان مدافعان سرسخت زندگي و آزادي مي باشند.
آنچه را شما نمي خواهيد بگوييد ما به شما اعلام مي كنيم: مادران عزادار با مخاطب قرار دادن و درخواست مستقيم از مسئولين امنيتي و قضايي براي پيگيري جنايات اتفاق افتاده و آزادي زندانيان راحت و آرام را از شما سلب نمودند چراكه با جوابگويي به همين درخواست برحق و همگاني سر اين عناصر خودسر پيدا مي شود بنابراين امنيت و قرار شما بسر مي آيد و از همين رو است كه اينگونه به تنگ آمده ايد و از مادران انتقام مي گيريد. بي گمان حكم 4 سال زندان براي مادران عزادار هيچ معنايي جز گرفتن انتقام از مادران ندارد و اوج عجز و ناتواني شما را مي رساند.
اما اين حكم را ما اينگونه تعبير مي كنيم: مادران عزادار از زمان تشكيل تا كنون بارها و بارها به صورت گروهي يا انفرادي با حبس هاي چند روزه تا چند ماهه دوره هاي آموزشي را گذراندند و اين بار اولين گروه از آنان براي طي دوره 4 ساله تخصصي وارد اوين مي شوند. گويا قرار است اوين همواره نمايندگاني از مادران را در خود داشته باشد.
در بدترين حالت ما و شما با هم در زندان ها مي مانيم يعني تا شما مسئول زندان ها هستيد ما در آنها زنداني مي مانيم ولي زماني كه درهاي زندان باز مي شود ما قطعا با آغوش باز مردم و خانواده هايمان مواجه مي شويم در آن زمان شما با چه روبرو مي شويد و به كجا خواهيد رفت؟

بیانیه مادران پارک لاله برای روز معلم

معلم فقید صمد بهرنگی
ای معلم، درس زندگی و آزادگی را از تو آموختیم!

همه اش كه نمي شود ترسيد، راه كه بيفتيم ترسمان مي ريزد
" صمد بهرنگی"

روز معلم را در شرايطي بر گزار مي كنيم كه معلمان کشورمان از کوچکترین حقوق اجتماعی و صنفی خود محروم اند و هرگاه در برابر بی عدالتی های فریادشان به آسمان بلند شد، با وعده های پوچ و توخالی یا با آزار و شكنجه و زندان و اعدام و اخراج وادار به سکوت شدند.

روز معلم را در شرایطی برگزار می کنیم که ابراز عقيده و بيان و انديشه جرم است و سانسور و تفتيش عقايد حاکم، معلمان و فرهيختگان مان را به تنگ آورده است و دردناک تر اینکه اغلب این جرم تراشی ها از طرف کسانی اعمال می شود که خود از حداقل سواد بی بهره اند. حکومتی که با شعار آزادی و آزادگی به میدان آمد، ولی استادان و آموزگاران و دانشجویان و دانش آموزان را به بند کشید و زندان های ایران را تبدیل به دانشگاه و مدرسه و مدارس و دانشگاه ها را تبدیل به پادگان کرد.

ما مادران از صد سال پیش، معلم هایی چون صمد بهرنگی، ابوالحسن خانعلی و دیگر معلمان مبارز را تربیت کردیم که درس آزادگی را آموختند و فرزندانی هم نسل ما مادران پارک لاله به وجود آوردند که باز این تداوم انسانی، فرزندانی چون فرزاد کمانگر را به جامعه تحویل داد. فرزندانی که برای دلدادگی به بهروزی و رفع تبعیض از انسان ها، جان شان را در تیر کردند و شاگردانی آگاه و مبارز به بار نشاندند که حاضر نیستند وضع موجود را بی چون و چرا بپذیرند. دکتر خانعلی در سال 1340 در اعتصاب و اعتراض بزرگ معلمان به ضرب گلوله کشته شد. صمد بهرنگی در مورد او می گوید" از دکتر خانعلی یاد بگیرید و حقتان را بخواهید" .

صمد آموزگاری بود که به دانش آموزان اش راه رسیدن به اقیانوس را بدون ترس و وحشت آموخت، فرزندانی که برای رسیدن به اقیانوس بعد از بیست و چهار ساعت خواب، به بیداری رسیدند، نه چونان دانش آموزانی که به گرداب های تعصب و مردم آزاری رهنمون شدند و از این طریق فرزندان آزاده را به مسلخ و زندان و قتل گاه بردند یا با گلوله و چاقو و قمه در خیابان ها به خاک و خون کشیدند و گورستان هایی مانند بهشت زهرا که محل دفن مردگان مان بود را به محل دفن بسیاری از جان باختگان تبدیل کردند و خاوران ها و گورهای بی نام و نشان بسیاری را از سال های اول انقلاب تا به امروز در شهرهای مختلف کشورمان برپا داشتند..
ما مادران پارک لاله، ضمن قدردانی از تمامی معلمان آگاه و آزادی خواه کشورمان، روز نوزده ارديبهشت سالروز جان باختن معلم عشق و آزادي فرزاد كمانگر را گرامي مي داریم و دوشادوش آنان از خواسته هاي صنفي و اجتماعي شان حمايت مي كنیم و خواستار آزادي تمامی معلمان در بند و زنداني هستیم.

ما تا رسیدن به خواست های مان که آزادی کلیه زندانیان سیاسی؛ لغو مجازات اعدام و محاکمه آمران و عاملان جنایت های سی و دو سال گذشته است، در کنار و همرا ه مردم مقاوم همچنان ایستاده ایم.

با آرزوي رسیدن به آزادي و برابری و برقراري عدالت اجتماعي
مادران پارک لاله(عزادار)
12 اردیبهشت 1390